เทคนิคที่ใช้ : การขึ้นรูปด้วยแป้นหมุนมือ แต่งลวดลายด้วยตัวปั๊ม (แสตมป์)

ขั้นตอนและวิธีการทำ :

1. เตรียมดินที่ขุดได้จากท้องนาในพื้นที่ตำบลสีบัวทอง นำมาหมักและกรองจนเนื้อดินละเอียดและมีความเหนียวที่พอเหมาะกับการขึ้นรูปด้วยมือ
2. นำดินเหนียวที่กะปริมาณและน้ำหนักที่พอดีกับชิ้นงานมาขึ้นรูปด้วยแป้นหมุนมือ โดยใช้มือดัดรูปทรงของดินระหว่างการใช้เท้าเหยียบแป้นหมุนตามรูปแบบที่ต้องการ และเจาะรูไว้สำหรับสานใบจันผา
3. ผึ่งชิ้นงานจากดินดิบให้แห้ง โดยใช้เวลาประมาณ 5-7 วัน
4. นำชิ้นงานเข้าเตาอบรอบแรกที่อุณหภูมิ 800 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 8 ชั่วโมง
5. นำชิ้นงานออกจากเตาอบ และผึ่งให้หายร้อน 1 วัน
6. นำใบจันผามาสานประกอบชิ้นงานให้สวยงาม เป็นอันเสร็จสมบูรณ์

• ชิ้นงานเซรามิกพื้นบ้าน เกิดจากการนำดินเหลือใช้จากการผลิตชิ้นงานหลัก นำมาออกแบบ และผลิตออกมา ในขั้นตอนผลิตนั้น จะนำเข้าเตาเผาพร้อมกับชิ้นงานหลัก โดยวางคู่ไปกับชิ้นงานหลักในบริเวณที่เหลืออยู่ จึงทำให้ไม่เสียเวลาในการผลิต ชิ้นงานที่ได้ล้วนมีเอกลักษณ์เฉพาะ โดยใช้เทคนิคต่างๆ เปรียบเสมือนแหล่งการเรียน การพัฒนาฝีมือ และยังเป็นการใช้ทรัพยากรให้เกิดประโยชน์สูงสุด
• โคมไฟดินเผาผสมงานสานจากใบจันผา เป็นชิ้นงานที่น่าภาคภูมิใจเป็นอย่างมาก ของสมาชิกกลุ่มเซรามิกพื้นบ้าน เนื่องจากเป็นการผสมผสานระหว่างภูมิปัญญาท้องถิ่น ทรัพยากรท้องถิ่น และเทคนิคการถัก เพื่อเพิ่มมูลค่า และคุณค่าให้แก่ชิ้นงาน แนวคิดที่ได้เกิดจากสมาชิกกลุ่มเซรามิคพื้นบ้าน เห็นตัวอย่างของโคมไฟที่ใช้หวาย หรือใบจาก นำมาถักผสมผสานกับเครื่องปั้นดินเผาแล้วสวยงาม สมาชิกในกลุ่มจึงเห็นว่าบริเวณแถวบ้านก็มีใบจันผามากมาย น่าจะนำมาใช้ได้เหมือนกัน เมื่อลองทำแล้ว จึงเห็นว่าคุณสมบัติของใบจันผามีความยืดหยุ่นสูง มีความเหนียวแข็งแรง คงทน ซึ่งเหมาะแก่การนำมาถักชิ้นงานอย่างมาก อีกทั้งเป็นการใช้ทรัพยากรในท้องที่ซึ่งไม่ทำให้เสียค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม
• ดินท้องถิ่น คือ ดินที่อยู่ในท้องที่ ไม่มีส่วนผสมของสารเคมีและดินชนิดอื่นๆ ซึ่งมีคุณสมบัติที่เหมาะสมแก่การนำมาผลิตเครื่องปั้นดินเผา
• ใบจันผา คือพืชท้องถิ่นหาได้ง่าย คุณสมบัติที่มีความเหนียว ยืดหยุ่นสะดวกต่อการนำมาใช้  และเหมาะแก่การนำมาสานโคมไฟใบจันผา

สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ทรงทราบดีว่าคนไทยมีความสามารถในการประดิษฐ์เครื่องปั้นดินเผามาตั้งแต่ดึกดำบรรพ์แล้ว เริ่มตั้งแต่ยุคบ้านเชียงเป็นต้นมา จึงโปรดเกล้าฯ ให้จัดแผนกเครื่องปั้นดินเผาขึ้นโดยเน้นการปั้นให้ได้สัดส่วน การเผาและเคลือบให้ละเอียดเนียน  ประกอบกับการเขียนภาพต่างๆ ลงบนเครื่องปั้นดินเผานานาชนิด เพื่อส่งเสริมให้คนไทยมีความรักธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม และศิลปวัฒนธรรม โดยงานปั้นถือเป็นการถ่ายทอดจินตนาการของศิลปินออกเป็นรูปธรรมได้ดีที่สุดอย่างหนึ่ง ทำให้ดินที่แทบจะไม่มีคุณค่าในเชิงศิลปะถูกปั้นเปลี่ยนให้เป็นชิ้นงานที่งดงามได้