เทคนิคที่ใช้ใ : ทอขัดธรรมดา, ทอขัดธรรมดา สลับเส้นยืน, เกาะล้วง, จก

หัวผ้าซิ่น
วัสดุที่ใช้ในการทอ : ฝ้าย
สีที่ใช้ในการทอ : สีขาว, สีแดง

ตัวผ้าซิ่น
วัสดุที่ใช้ในการทอ : ฝ้าย 
ลวดลายที่ใช้ในการทอ : ลายริ้วแนวขวางลำตัว (ต๋าแอ้มหรือต๋าหมู่) (การสลับสีเส้นยืน)

ตีนผ้าซิ่น
วัสดุที่ใช้ในการทอ : ฝ้าย, ไหม
ลวดลายที่ใช้ในการทอ :

1. ลายหลัก – ลายโกมขอไล่, ลายหงส์ดำ, ลายหงส์คู่, ลายขันเขี้ยวหมา, ลายนกกินน้ำฮ่วมต้น (นกกินน้ำร่วมต้น)
2. ลายประกอบ – ลายนกกินน้ำฮ่วมต้น (นกกินน้ำร่วมต้น)
3. ลายเชิง – ลายหางสะเปาแบบจอมทอง (แบบอวบอ้วน)

ผ้าซิ่นตีนจก รูปแบบอำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นผ้าโบราณหายากมาก ส่วนหัวซิ่นมีการนำผ้าฝ้ายสีขาวและสีแดงมาเย็บเพลาะต่อกัน ตัวซิ่นเป็นฝ้ายทอขัดธรรมดาเป็นลายริ้วแนวขวางลำตัว เรียกว่า “ต๋าแอ้มหรือต๋าหมู่” มีการใช้เส้นพุ่งปั่นไกซึ่งเป็นการควบเส้นสองสี คือสีดำและสีขาว ส่วนตีนซิ่นจะใช้เส้นยืนสีดำ (ส่วนที่จกลาย) และสีแดง (ส่วนท้องผ้า) โดยจกด้วยเส้นฝ้ายหรือไหมคำ  ส่วนเชิงลายหางสะเปาแบบจอมทองจะนิยมจกลายให้อวบอ้วนเป็นสีดำสลับสีขาว ใช้เป็นเครื่องนุ่งห่มท่อนล่างของสุภาพสตรี

แหล่งอ้างอิงข้อมูล :
SACICT Collection : Textiles and Yan Lipao Basketry ศูนย์ส่งเสริมศิลปาชีพระหว่างประเทศ (องค์การมหาชน) ปีที่ตีพิมพ์ 2561