เทคนิคที่ใช้ :  ทอขัดธรรมดา, เกาะล้วง, จก

หัวผ้าซิ่น
ขนาดยาว/รอบวง : 20/142 เซนติเมตร
วัสดุที่ใช้ในการทอ : ฝ้าย
สีที่ใช้ในการทอ : สีขาว, สีน้ำตาลเข้ม

ตัวผ้าซิ่น
ขนาดยาว/รอบวง : 55/142 เซนติเมตร
วัสดุที่ใช้ในการทอ : ไหม
ลวดลายที่ใช้ในการทอ : ลายริ้วแนวขวางลำตัว (ต๋าสามแลว) (การสลับสีเส้นยืน)
สีที่ใช้ในการทอ : สีน้ำเงินอมฟ้า, สีดำ, สีขาว

ตีนผ้าซิ่น
ขนาดยาว/รอบวง : 30/142 เซนติเมตร
วัสดุที่ใช้ในการทอ : ฝ้าย, ไหม, ไหมคำ (ไหมทอง)
ลวดลายที่ใช้ในการทอ :

1. ลายหลัก – ลายโกมละกอน (โคมขอละกอน), ลายหงส์คู่, ลายขันเชียงแสน, ลายนกคู่
2. ลายประกอบ – ลายคั๊วะดอกเอื้อง (เครือดอกเอื้อง) ลายคั๊วะกาบป้าว (ทางมะพร้าว)
3. ลายเชิง – ลายหางสะเปาเชียงใหม่

สีที่ใช้ในการทอ : สีดำ, สีแดง, สีม่วง, สีทอง, สีเขียว, สีน้ำเงิน, สีเหลือง

ผ้าซิ่นตีนจกไหมคำผืนนี้ เป็นผ้าโบราณที่พบน้อยมาก ผ้าซิ่นตีนจกไหมคำรูปแบบอำเภอสันป่าตอง จังวัดเชียงใหม่ ซึ่งประกอบด้วย หัวผ้าซิ่นที่นำผ้าฝ้ายสีขาวและสีน้ำตาลเข้มมาเย็บเพลาะต่อกัน ตัวผ้าซิ่นเป็นการทอขัดลายธรรมดาเป็นลายริ้วขวางลำตัว ชาวไทยวนเรียกว่า “ต๋าสามแลว” ซึ่งเป็นลวดลายที่เกิดจากการทอสลับเส้นยืน และตีนผ้าซิ่น เป็นการตกแต่งลายผ้าด้วยการจกไหมสีและไหมคำ และมีการเย็บต่อผ้าฝ้ายสีแดง เพื่อขยายส่วนตีนซิ่นให้กว้างขึ้น เพื่อการใช้งาน

แหล่งอ้างอิงข้อมูล :
SACICT Collection : Textiles and Yan Lipao Basketry ศูนย์ส่งเสริมศิลปาชีพระหว่างประเทศ (องค์การมหาชน) ปีที่ตีพิมพ์ 2561