มีลักษณะเป็นภาชนะทรงชามอ่างขนาดย่อมมีขา ทรงขาสิงห์สี่ขาและมีฐานแบนรองรับ สลักดุนลายราชสีห์ และลายใบเทศ มีลิ้นเป็นแผ่นโลหะเงินรูปกลมแบน มีรูกลมตรงกลางเพื่อให้สอดนิ้วเกี่ยวขึ้นมาได้
ใช้เป็นภาชนะสำหรับรองรับน้ำล้างหน้าในสมัยโบราณ โดยน้ำล้างหน้าจะบรรจุอยู่ในคนโฑหรือขันน้ำพานรองที่มีฝาปิด