
“ช่างปูนปั้นไม่เพียงแต่เป็นผู้สร้างผลงาน ยังเป็นผู้เผยแพร่ทักษะภูมิปัญญาอันมีรากทางวัฒนธรรมไทย”
“คนปั้นปูน ปูนปั้นคน” หลักปรัชญาที่เกิดขึ้นในขณะที่เราทำงานช่างปั้นจะควบคุมปูนปั้นเพื่อปั้นปูนให้ได้อย่างที่จินตนาการ
ขณะเดียวกันตัวผลงานปูนปั้นจะสะท้อนคุณค่าแห่งความดี อดทน มีวินัย สมาธิ ความงามและความจริงกลับมาสู่ตัวช่างปั้นเช่นกัน
ครูชัชวาลย์ สหัสสพาศน์ ได้เริ่มต้นเส้นทางในงานปูนปั้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 ขณะอายุ 29 ปี หลังจากกลับบ้านเกิดที่จังหวัดเพชรบุรีเพื่อดูแลพ่อแม่และครอบครัว จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นเมื่อมีโอกาสได้ทำงานกับอาจารย์ทองร่วง เอมโอษฐ ศิลปินแห่งชาติ ซึ่งได้ชี้แนะแนวทางในการสร้างแบบซุ้มประตูเมืองประจวบและถอดแบบเท่าของจริง รวมถึงการฝึกการปั้นปูนตำโบราณเป็นครั้งแรกจากส่วนผสมของปูนขาว ทรายละเอียด กาวหนังสัตว์ เยื่อกระดาษ และน้ำตาลโตนด ซึ่งเป็นภูมิปัญญาไทยที่สืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน นอกจากจะเป็นการเรียนรู้เทคนิคและวิธีการสร้างสรรค์ผลงานแล้ว ครูชัชวาลย์ สหัสสพาศน์ ต้องการเป็นผู้สื่อสารงานศิลปะปูนปั้นเมืองเพชร และทำงานศิลปกรรมในรูปแบบประติมากรรมปูนปั้นสื่อผสม เปลี่ยนมุมมองในการสร้างสรรค์ ปรับประยุกต์และผสมผสานศาสตร์ภูมิปัญญางานสกุลช่างเข้าไปในตัวผลงานและตัวบุคคล ด้วยงานศิลปะปูนปั้นเมืองเพชรของครูชัชวาลย์ สหัสสพาศน์ เป็นงานสร้างสรรค์แนวประเพณีสู่งานศิลปะร่วมสมัยผสมผสานกลมกลืน เพื่อพัฒนาก่อให้เกิดประโยชน์คุณค่าให้กับชุมชนและสังคมไทย รวมถึงเป็น Soft Power สาขาศิลปหัตถกรรม เผยแพร่สู่สากลต่อไป รวมถึงความท้าทายที่อยากนำวัสดุปูนตำโบราณมาสู่งานผลิตภัณฑ์อย่างเหมาะสม เพื่อให้เกิดช่องทางการสร้างรายได้และการใช้วัสดุภูมิปัญญาไทย ในช่องทางอื่น ๆ ที่ไม่ใช่เพียงปั้นประดับตกแต่งตามวัดวาอารามเพียงอย่างเดียว ยุคสมัยแห่งการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ปรับบริบทช่างปูนปั้น ช่างปูนปั้นไม่เพียงแต่เป็นผู้สร้างผลงาน ยังเป็นผู้เผยแพร่ทักษะภูมิปัญญาอันมีรากทางวัฒนธรรมไทย อีกส่วนสำคัญคือ การร่วมทำวิจัยสร้างสรรค์ ร่วมเป็นส่วนช่วยพัฒนาข้อมูล เพื่อต่อยอดปูนปั้นโบราณ ในรูปแบบต่าง ๆ เพื่อสืบสานและส่งเสริมคุณค่าของงานศิลปะไทยที่สะท้อนความงามอย่างอ่อนช้อยและมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ก่อเกิดความยั่งยืนของงานศิลปะปูนปั้นต่อไป